تبليغاتX
دکترین اسرار
کلمات خدا از دهان تو بیرون می آیند دکترین اسرار
مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو

یادم از کشته ی خویش آمد و هنگام درو

 

زیر پای باز دشت آلوده کوه

زیر نگاه کیهانی ستارگان

دل به ریسمان نگاهم

                                                          به رنگ عجیب آسمان بخشیدم

تا بر فراز این سقف که پایانش نیز هست

آنقدر بالا برود که دل به دل آسمان بچسبد...

آنقدر بالا برود که دل از آسمان بزرگتر باشد...

آری آنگاه احساس خواهم کرد

همچون دست کشیدن روی تن معجزه آسای عشقی زیبا

                                                                              احساس خواهم کرد

هزاران نگاه تیره آلوده آسمان گرد را

که هر یک سراغ از نشانی جایی میگیرند

همین دورو برها

نگاهایی که به لحن آرام عاشقانه گاهی

برای رقصیدن ستاره آواز میخوانند

                                                            وهم آلوده

                                                                           مکرر

                                                                                   بی معنا ...  بی معنا

اشکهاشان را به چشمهای رگ به رگ خود می مالند

تا بلرزانند دل نگاه سر گردان بی نشانی را

شاید خدا باید همینجا همین دورو بر ها باشد...

                                                                        ولی نیست!!!

انگار انکار این توهم آسان باشد

کافیست چشمهایت را تا انتهای کیهان ببری و زود

از راه دیگر باز گردی

دیدی که هیچکس آنجا نبود

    اگر

          ستاره

                    ماه

                            آسمان دوده اندوده ی عمیق ساکت

                                                                                  خدا نباشد

                                                                                هیچکس آنجا نیست!!!

به خدا نیست هیچکس نیست

و من دوباره امتحانش کردم

زیر پای باز دشت آلوده کوه

زیر نگاه کیهانی ستارگان

دل به ریسمان نگاهم

                                                            به رنگ عجیب آسمان بخشیدم...

 

برکت باشد

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم مهر 1388ساعت 15:45  توسط رسا | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
باشد تا مزار آرزوهایمان را در دولت تو فاتحه ای بخوانیم. شاید نه از دوستان تو باشیم، اما مریدانی هستیم که هوای عاشقی در سر داریم. راست بگو. چشم ها را به خود خیره داشته ای که چه؟ نکند رخ ننموده سفر کنی. کار دست عاشقانت ندهی. همگی چشم به دست تو، پا ها آماده و گوش ها تیز، تو بزن. همه می رقصند. می گویند در فراسوی مکان و زمان اقیانوسی است، آکنده از عشق و رحمت. راهش را دانندگان اسرار دانند و بس! اسرار کجاست؟ تو بگو. نه. من می گویم. اسرار تویی. مکاشفه ی دوستان به مراقبت نشسته. مکاشفه ساز. مکاشفه گر. مکاشفه جو. اسرار تویی. دکترین اسرار.

برکت باشد.

پیوندهای روزانه
برنامه نویس
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
تیر 1388
خرداد 1388
فروردین 1388
آذر 1387
آبان 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
شهریور 1386
آرشیو موضوعی
کوچه میخواستم نه امید
نویسندگان
بیگانه
رسا
پیوندها
دیوانه
پرواز را به خاطر بسپار...
زاها می توان آموخت می توان بود
جوینده (حقیقت خدا)
جایی برای کمی زندگی
کافه آنتراکت
معاشران قرابه
به همین سادگی
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM